Bir kara kuzgun haber verdi bugün
Şafak gelmeyecekmiş
Bir acı azap, bir derin korku
Bugün gülümsememi tüketti
Böyle geleceğimiz kaçacakmış bundan
Umutlar bilmediklerimize gömülmüş
Neden, nasıl demeye gerek yok
Biri gün doğumunu öldürmüş
Mezardanmış soluduğumuz nefes
Çürümüş, soğukmuş bizi bir arada tutanlar
Bir nedensiz öfke, bir ani haykırış
Yaşama isteğini kaybettim bugün
Aynı kuzgun anlatır durur
Çocuklar yarınsızlıktan boğulur
Sordum ona: Kimdir, nedir?
Gün doğumundan ne istenir?
Ejderler onu uzak ülkelere sürdü
Yeni doğanlar da onun izini sürdü
Cevaba gerek yok çocuk, biliyorsun
Kim olduğunu bilirsin ki gün doğumunu öldürdü...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder