Dostlarım

Tek tek çıkın hayatımdan
Dökülün taşlarım tek tek
Ne kaldıysa bana ait
Götürün

Beynim patlamak üzere
Bomboş beynim
Boşluğun içinde ne kadar boğulabilirsem
O kadar boğun

Ağlayın şimdi
Benimle ağlayın
Her bir gözyaşım
Sizin onunuza bedel

Sevin beni biraz
Belki biraz dokunuş
Ama unutmayın
Asla arkanıza bakmayın

Solun tek tek artık
Çürüyün çiğlerin ağırlığında
Ve tek tek sıkılın
Varlığımdan

Söz vermeyin
Asla tutmayın sözlerinizi
Hiç yanmamış mumlar gibi
Sönün

Yırtıp atın beni dostlarım
Etrafımda durmayın
Yanmayan meşaleler gibi
Ölün