Gün solar şehrin karanlık semtlerinde
Ben solarım
Gül solar yarin narin ellerinde
Ben sorarım:”Yine halim ne böyle?”
Göğsüm bağrım açık
Yeni dökülmüş ecel terleri
Alnımdan süzülürken gözlerime
Gözlerimden de dizilir incilerim
Yarin narin göğsüne…
Rüzgar kızdırır denizi
Deniz kükrer sahillerin üzerine
Sahil ağlar, benim gibi
Yokluğun üzerimde
Bir korku var içimde senden sebep
Çocukken gördüğüm rüyalar gibi saf
Gençlik alevi gibi ihtiraslı
Korku işte, yok başka manası
Beklemeden saçımdaki akları
Gönlümü yordu yıllar
Sensiz geçtikten sonra
Zaten ne anlamı vardı?
Hüznün bulutunu saklarım içimde
Sis olmuş dağılmış dört yanıma
Yağmurlar fide verir kuytu yerlerde
Nereye seni sakladıysam oraya güneş vurur
Parlar gözlerindeki ay
Siyahtan kurtulur rengi gecenin
Kızıla çalar artık kefeni göklerin
Sen de bensiz oldukça, ben de sensiz
Uyandığım kabusumla yaşamaya mahkum
Çünkü öyle uzak, öyle uzak şimdi ellerin
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder