yağmur taneleri

Her şey o kadar karanlık ve sessiz ki,
Ne kadar bağırıp çığlıklar atsam beni kimse duyamaz…
Terk edilip çaresizce gözyaşı döken bebekler gibi,
Sen ne kadar ağlasan da seni kimse umursamaz…
Yağmurlar neden oluşur hiç düşündün mü?
Bulutlara toplanan milyonlarca yağmur tanesini?
Dinle masum ruhum sana sessizce anlatayım…
Onları melekler toplayıp getirirler gökyüzüne,
Sevgiye küsmüş, gözyaşı döken bebeklerden çalıp kaçırırlar…
Onların gözyaşları o kadar saf ve temizdir ki,
Kuruyan yeryüzüne bir tek onlar hayat verebilir…
Bedenleri gelişse de ruhları hep masum bir bebek gibi kalır…
Hayatın var olması için hep acı içinde gözyaşı dökerler,
Onların anneleri karanlık, babaları ruhlarını titreten soğuktur,
Her ikisi de sarıldıkça gözyaşı döküp mutsuz bebeklere dönüşürler...
Melekler de durmaksızın çalarlar masum bebeklerin gözyaşlarını…
Bulutların içine saklarlar o saf gözyaşı damlacıklarını,
Ama bulutlar bile dayanamaz o kadar masum gözyaşlarına,
Ve yeryüzüne salıverirler yağmur tanelerini…
Bana bu sırları gözyaşlarımı çalıp giden bir melek anlatmıştı.
Şimdi anladın mı yağmurların nasıl oluştuğunu?
Gökyüzünden düşen her yağmur tanesinin hikâyesi,
Masum bir bebeğin sessizce süzülen gözyaşlarında saklıdır…
-slay'den alıntıdır-