20 Nisan 2009 Pazartesi

Yorgunum.. Öyleyse düşünüyorum..

Çıldırmamak için sana ihtiyacım var ve sen yokluğunla beni çıldırtıyorsun.

Sadece aşk karşılık göremediğinde mikrop gibi çoğalmayı becerebilir. Sevgi ise sadıktır. Aksi bir yön gösterilmedikçe kendi yolunu takip eder. Ama çoğalmaz, ama azalmaz. Tabii ki bunların hiçbiri sebepsiz de gerçekleşmez.

O kadar yorgunum ki dinlenmek aklıma gelmiyor. Seni düşünmekten kendimi unuttum. Bir ortak yanımız daha: Sen de kendini düşünmekten beni unuttun. En azından sen daha sağlıklı düşünebiliyorsun. Beyin fonksiyonlarımı durdurmak istiyorum işte bu yüzden. Düşünmemek. Yorulmamak.

Söz hakkı tanımıyorum artık kimseye, açıklamalara vaktim yok. Olan oldu, değişecek bir şey yok. Yarına bakacak cesaretim de yok. Bugüne takılı kaldım ama bugün hep dün olup yitiyor. Devam edemiyorum.

Yoksun. Suç senin değil, çoğu zaman olmadı. Ama açıklamalara vaktim yok, yarınım yok, bugünüm dün. Düşünüyorum. Yorgunum.

Çıldırmamak için sana ihtiyacım var ve sen yokluğunla beni çıldırtıyorsun.

Hiç yorum yok: