Baki Kalan...

İşte şimdi yazabilirim omuzlarımdan kalkan yükün ağırlığını
Çünkü ağrısı baki
Belki onun gözyaşlarıdır döktüğüm
Ağrının, yükün
Yine bile boşluklarla boğuşma baki
Nedenini sormayarak başlarım işe
Gerek yok bu denli kalbi yormaya
İşte şimdi yol verebilirim geçmişe
Zamanı geldiğinde yapılması gerekendir korktuğum
Sakat göz pınarlarımdı acıtan
Yapraklarla birlikte düştüğüm gibi
Fidanla birlikte filizlenirim
Çiğ muzdaribi tomurcuklar baki
Yüz yılda bir beni bulduğu olur ya
Odur acıtan
Oydu acıtan
Acı diner, yaranın izi baki
Gözyaşı diner, kalp baki
Yük yok, ağrı baki